Going back home

Hi,

Mijn tijd zit er al weer op….

Ik ben afgelopen week van 14 tot 19 juni naar Mombasa geweest, om een beetje te ontspannen. Heerlijk in een all inclusive hotel (was de eerste keer btw), wat ik erover kan zeggen is dat het leuk is voor een paar dagen. Voor mij was het heel erg fijn omdat ik nergens rekening mee hoefde te houden en gewoon kon ontspannen, zwemmen, eten en een normale douche had en stromend water (ook fijn om gewoon je wc te kunnen doorspoelen haha). Dus ik heb er heel erg van genoten en iedereen daar was heel vriendelijk en gastvrij, nog is ter bevestiging dat Nederlanders en Duitsers echt overal zitten trouwens.

Mijn conclusie was dat het fijn is om in een all inclusive te zitten voor een paar dagen, zoals mijn moeder het mooi noemde ‘om gewoon te schransen en een beetje te zonnen’. Maar op die manier kom je niet veel te weten over de lokale cultuur en hoe mensen echt leven in Kenia.

Verder is het heel vreemd dat ik al terug naar huis ga, ik ben natuurlijk blij om mijn familie en vrienden en vooral mijn hond terug te zien maar het maakt me ook een beetje verdrietig. Het zal raar zijn om hier niet meer iedere dag te komen en afscheid te nemen van iedereen hier. Ik kan wel zeggen dat ik veel heb geleerd en ook dat het niet altijd even makkelijk was. Natuurlijk niet zo leuk om over te schrijven, maar het was soms moeilijk voor mij om zo ver weg te zijn van mijn thuis, ik heb veel heimwee gehad en dat kon me heel verdrietig maken.

Ik heb heel erg genoten van mijn tijd hier en van al deze lieve kinderen en ik voel me hier zeker thuis maar dat betekent niet dat alles altijd even gemakkelijk was. Ook omdat ik dit avontuur alleen ben aangegaan was het soms wat eenzaam, omdat je niet echt iemand waarmee je alles kunt delen. Het was mijn eigen keuze om hier alleen te komen en ik heb er zeker geen spijt van. Het is namelijk ook heel interessant om alleen te reizen, je ontmoet veel mensen en het leukste van al is anderen mensen observeren haha. Dit avontuur heeft me ook zeker helemaal uit mijn comfort zone getrokken en dat maakt dingen ook moeilijker, omdat je normaal veilig in je eigen omgeving bent met de dingen/mensen die je kent, dat was hier niet echt het geval. Toch raad ik het je zeker aan om buiten je comfort zone te gaan en soms is wat te doen wat je een beetje bang maakt, je maakt zoveel leuke dingen mee en het helpt je echt groeien. Zelfs als je het niet leuk vind, heb je het toch maar gedaan en heb je er weer van geleerd.

Ik ben heel dankbaar voor deze ervaring, het was zeker onvergetelijk. Ik heb veel nieuwe vrienden gemaakt en de kinderen hier kunnen me altijd laten lachen. Ik hoop dat Joseph en Teresia kunnen doorgaan met hun visie, om kinderen een kans te geven om naar school te gaan. Na 3 maanden bij deze kinderen te zijn kan je wel zeggen dat het niet altijd even makkelijk is, maar iedereen hier heeft zijn eigen talenten en ieder kind is even speciaal en verdiend het om een goeie toekomst te hebben.

Als je de behoefte voelt om ze op een of andere manier te steunen kan je altijd op hun website terecht, waar je alle informatie vind: http://heritage-of-faith.com/

Hello!

Het gaat jammer genoeg niet altijd even makkelijk, nadat ik mijn vorige blog had gepost was ik ziek geworden. Het was gelukkig niks ernstig, gewoon een stevige griep die een paar dagen duurde. Gelukkig ben ik daarvan helemaal herstelt, omdat hier nu het ‘koude’ seizoen is (18 – 22 graden haha) is iedereen dus wat ziek of verkouden.
Maaar buiten dat gaat alles prima hier. Ik heb even geleden in de kerk verteld over mijn familie omdat de pastoor het vroeg en wie zegt er nu nee tegen een pastoor…. Haha. Dat was heel interessant, vooral omdat ze hier nogal snel denken dat blanken mensen alleen beroepen uitvoeren waar ze een hoge status hebben of heel rijk zijn.

Vorig weekend hadden we even een black-out, zaterdag namiddag was de stroom uitgevallen en dat duurde tot zondagochtend. Dus we hadden zaterdagavond gezellig gegeten met een zaklamp als licht haha. Het weer was dat weekend ook heel slecht, veel regen en onweer. Toen ik zondag middag met Joy (hun dochter) terug liep van Heritage hadden we nogal wat tegenslag. Ten eerste hadden we al de slechte weg gekozen dus we zaten dehele tijd vast in de modder en dan begon het ook nog is niet normaal hard te regenen, was geen mooi plaatje maar we hebben hard kunnen lachen om onszelf.

Afgelopen woensdag ben ik naar Naivasha gegaan. In de ochtend ben ik naar Hell’s Gate national park geweest, het bijzondere aan het park is dat je er doorheen kan gaan te voet of met de fiets en de gorges natuurlijk. Dus ik besloot het park te verkennen met de mountainbike en een gids, wat heel indrukwekkend was om wilde dieren zo te zien zonder dat je in een auto/busje zit. Verder was het landschap ook prachtig. Na de mountainbike tocht kwamen we aan bij de ingang van de gorges. Dus we moesten een stukje naar beneden wandelen om bij de gorges te komen en om daarna een wandeling te maken door de gorges. Wat echt prachtig was, ookal was het niet altijd makkelijk want er is niet echt een fatsoenlijk wandelpad in de gorges dus het was met klimmen en springen. Gelukkig had ik een gids die me soms kon helpen anders had ik misschien wel iets gebroken haha. Na mijn bezoek daar was ik wel helemaal kapot, gelukkig kon ik daarna heeeerlijk gaan lunchen.
Na mijn lunch ben ik naar Lake Naivasha gegaan, om daar een rustige boottocht te maken, waarbij ik nog nijlpaarden en andere wilde dieren kon zien.
De volgende dag had ik wel overal spierpijn (niemand had me gewaarschuwd dat je toch wel een beetje sportief moet zijn), maar het was het zeker waard!

Back 2 school

Hi!
Het is weer even geleden, maar de school is terug begonnen op 6 mei. Waar heel veel kinderen blij mee waren haha en ik ook. Ik houd me met vanalles bezig, waar ze hulp nodig hebben. Zo heb ik al alleen in de klas gestaan bij de kleintjes omdat hun leerkracht afwezig is en heb ik geholpen in klas 1 toen hun leerkracht een dag afwezig was. Ook geef ik samen met de andere locale vrijwilligster computer les aan de hogere klassen. Ik moet eerlijk zijn dat de kleintjes moeilijker zijn haha, omdat ze hier een hele andere manier hebben van opvoeding en lesgeven… Luisteren ze niet altijd even goed als je het anders doet, maar ik heb mijn best gedaan en het op mijn manier gedaan, wat uiteindelijk redelijk goed ging. De hogere klassen gaan beter, omdat ze goed meewerken en luisteren.

Ook heb ik wat geholpen met administratieve dingen, zoals het uittypen van case history’s van de kinderen, zodat ze alles georganiseerd bij elkaar kunnen houden. Wat soms best heftige verhalen zijn.

Vorige week zondag ben ik naar het giraffe centrum geweest in Nairobi, om de giraffes te voeren en een kusje te krijgen. 😉
Vrijdag (17 mei), had ik mijn Nairobi tour en ik heb er heeel erg van genoten! Eerst ging ik naar het “David Sheldrick Wildlife trusts’ orphans’ project”, wat in Nairobi is in het Nationaal park, daar vangen ze baby olifantjes en baby neushoorns op.

Je kan alleen de olifanten zien, wat echt heel lief is, ze zijn zo indrukwekkend van dichtbij. Buiten ze zien en ze aanraken, werd er ook verteld over het Sheldrick project. Ze vangen daar de kleine olifanten op die hun moeder zijn verloren, door verschillende oorzaken, want een baby olifant kan niet alleen overleven in het wild zonder moeder. Eén hele grote oorzaak is de invloed van mensen, veel mensen willen het ivoor van de olifanten, dit doen ze door te jagen op de dieren. Een andere bedreiging is ook het constante bij bouwen van gebouwen, overal, dus ook op plaatsen waar olifanten leven. Buiten de menselijke invloeden kunnen de olifanten ook sterven door de droogte en heel soms van ouderdom. Op deze plek vangen ze dus de olifantjes op en zorgen ervoor dat ze sterk genoeg zijn om terug te gaan in het wild als ze oud en sterk genoeg zijn. Iedereen kan btw meehelpen om te voorkomen dat olifanten worden gedood, door simpelweg geen spullen te kopen waarvoor een olifant gestorven is. Dat geldt niet alleen voor olifanten, maar voor alle dieren waar op gejaagd wordt.

Na deze lieve dieren ging ik naar het giraffe centrum (alweer :)), waar ik weer de giraffes kon voeren, net als de olifanten zijn ze zo indrukwekkend van dichtbij. Dus van deze uitjes was ik al heel gelukkig om deze prachtige dieren van dichtbij te zien.

Daarna heb ik heerlijk geluncht en hoewel ik hier alles eet, ben ik het eten soms wel een beetje beu. Je kan dus begrijpen hoe blij ik was met mijn pizza als lunch. Als laatste ben ik nog naar het Nairobi museum geweest en daarna naar het slangenpark wat ernaast is. Heel interessant, maar slangen zijn echt niet mijn favoriete dieren haha.

Alle beetjes helpen

Ik wil iedereen heel erg bedanken die een bijdrage heeft gedoneerd aan het weeshuis!! Het wordt heel erg geapprecieerd en ook namens Teresia en Joseph, heel erg bedankt !

Hieronder een deel van de spullen die ze gekocht hebben van de 1500 euro oftewel 170 000 shillings. De matrassen waren erg nodig, als je ziet waar sommigen nu op sliepen, dat waren niet eens matrassen maar een soort vervanging voor een matras.

Toen de vrachtwagen met matrassen aankwam om ze te leveren, waren ze zo blij. Dat is waar we het voor deden, voor de glimlach van deze lieve kinderen. Ook de speech was heel lief (ookal houd ik er niet echt van om zo in de spotlight gezet te worden haha). Ik heb daarna veel knuffels en dankjewels gekregen, maar dat is niet alleen voor mij maar voor jullie allemaal die iets gedoneerd hebben!!

We love you all

❤️❤️❤️

Masai

Hello!

Het is weer even geleden sinds ik iets heb geplaatst, maar ik had het afgelopen week nogal druk.

20 april was er een groot evenement in Heritage, twee jongens die zijn opgegroeid in Heritage hadden alles georganiseerd. Er waren veel sprekers die de kinderen kwamen motiveren in het leven, ze doen dat vaak en ik vind het iets heel mooi. Juist doordat veel van deze kinderen geen ouders hebben of zijn achtergelaten, is het belangrijk dat ze horen dat ze zelf iets moois van hun toekomst kunnen maken en dat het mogelijk is. Verder waren er veel bezoekers, een organisatie die het weeshuis ook steunt en andere weeshuizen.

In de middag waren er optredens van kinderen en bekende mensen in Kenia, waarbij er veel gedanst werd. Het was heel leuk om mee te maken en iedereen heeft er van genoten.

Dit weekend ben ik naar de Masai Mara geweest, ik ben vrijdag ochtend (heeel vroeg) vertrokken naar Nairobi om daar met een busje naar de Masai te vertrekken. Het was een groep safari dus je ging heel het weekend met dezelfde mensen op game drives. Wat fijn was aangezien ik alleen naar daar ging, ik zat samen met een koppel uit Ethiopië en twee vrouwen, een uit Canada en de andere uit Nieuw-Zeeland.

Met de twee vrouwen kwam ik goed overweg en het was heel leuk om anderen mensen te ontmoeten. Dat is het voordeel als je alleen reist, zo ontmoet je meer mensen, wat heel interessant was. De reis naar de Massai duurde 6 uur met pauzes (gelukkig). De eerste pauze was bij de great rift Valley waar we een prachtig uitzicht hadden.

We kwamen vrijdag aan in de namiddag en na het wegbrengen van onze tassen gingen we gelijk op onze eerste game drive. Waarbij we heel veel geluk hadden want we zagen cheetahs en een leeuw (wat niet altijd gebeurd). De volgende dag hadden we gekozen voor een vroege game drive, zodat we dieper in het park konden gaan. Dus om 06.00 u waren we al op pad en we waren pas terug rond 17.00 u. Dus een hele lange dag, maar het was het zeker waard. We hebben heel veel dieren gezien en alles was heel indrukwekkend.

Zondag ochtend ben ik dan nog naar het dorp geweest van de Masai om te kijken hoe ze leven en alles doen. Wat ook heel interessant was om te horen, omdat ze een hele andere cultuur hebben. Na het bezoek zijn we vertrokken op onze terugreis naar Nairobi.

Ik heb heel erg genoten van alles en zoveel gezien en interessante dingen gehoord van onze chauffeur en de mensen die ik daar ontmoet heb. Verder waren de game drives ook heel indrukwekkend, vooral omdat het park geen hek heeft of iets dus de dieren leven daar gewoon vrij in hun eigen habitat. Het was een soort omgekeerde dierentuin, wij zaten in de kooien (de busjes) en de dieren waren vrij. 😜

A little tired

Karibu!

Ik wou zaterdag eigenlijk iets posten, maar er was geen internet dus daarmee ben ik wat later.

Omdat ik bijna iedere dag van de week ongeveer van 9.00 tot 18.00 in Heritage ben, was ik deze week best moe. Even een herinnering aan mezelf om soms eerder naar huis te gaan en te rusten.

Verder voel ik me prima, nergens last van, gelukkig. De gezonde natuurwandelingen die ik hier elke week maak zorgen er ook wel voor dat ik in vorm blijf hahaha. Voorderest vinden de jongere kinderen het ook heel leuk om te tekenen en andere spelletjes te spelen zoals verstoppertje.

De kok hier probeerde me al lang in de keuken te krijgen om te helpen met het eten, en vrijdag was het hem gelukt! Haha ik heb mee chapati’s gerold (en omdat ik aan het helpen was kreeg ik er ook een ofcourse). Chapati’s zijn zeker een van de lekkerste dingen hier, maar ze vertelde me dat bijna alle blanke mensen dat het lekkerste vonden haha.

Er zijn al een paar woorden kiswahili die ik begrijp, maar ik had gevraagd of ze me meer wilden leren dus ik heb twee volle pagina’s met woorden en getallen gekregen. Ze hebben me zelfs huiswerk gegeven 😉

Zondag hadden ze een modeshow, er is een organisatie (miss etiquette), die hier komen om de kinderen een kans te geven om te lopen op de catwalk. Ze leren de meisjes niet alleen om goed te lopen op de catwalk maar ze geven ze ook zelfvertrouwen en leren ze hoe ze zich volgens de etiketten moeten gedragen. Waar ze hier heel blij mee zijn, en iedereen is heel trots om de meisjes die meededen zo te zien.
Uiteindelijk was er een 1ste, 2de en 3de plaats voor de modeshow, maar ook een Mr. Etiquette en een Mrs. Etiquette. Tussendoor waren er mensen die gingen zingen en dansen of beide. Een hele leuke show om mee te maken!